مهارت حل مسئله چیست و چه مراحلی دارد؟

مهارت حل مسئله یکی از مهم‌ترین مهارت‌هایی است که در مسیر موفقیت به آن نیاز دارید. وقتی یک هدف برای خودتان تعیین می‌کنید، مسلماً دستیابی به آن هدف آسان نیست و موانعی پیش پای شما قرار می‌گیرد. این شما هستید که باید مهارت حل مسئله را یاد بگیرید و موانع را از سر راه خود بردارید. اگر بتوانید مسائل و مشکلات را یکی پس از دیگری حل کنید، روز به روز به اهداف خودتان نزدیک‌تر می‌شوید و در نهایت به اهدافی که مد نظر دارید می‌رسید. در این مقاله تصمیم داریم در مورد مهارت حل مسئله صحبت کنیم، در صورتی که شما هم تمایل دارید این مهارت ضروری را یاد بگیرید و در مسیر موفقیت از آن استفاده کنید، تا پایان این مقاله با ما همراه شوید.
مهارت حل مسئله

بسیاری از کارآفرینان، صاحبان کسب و کار و مدیران هر روز با مشکلات و مسائل مختلف روبرو هستند و باید تلاش کنند که این مشکلات و مسائل را یکی پس از دیگری حل کنند تا بتوانند با تمام قدرت پیش بروند و سازمان یا کسب و کار را به اهدافی که برای آن تعیین کرده‌اند، برساند. در صورتی که یک مدیر بخواهد مسائل را به بهترین و هوشمندانه‌ترین شکل ممکن حل کند، باید با مهارت حل مسئله (Problem solving skills) آشنا شود و این مهارت را در وجود خود تقویت کند.

در این مقاله تصمیم داریم در مورد مهارت حل مسئله صحبت کنیم که یکی از مهم‌ترین و ضروری‌ترین مهارت‎‌هایی است که در مسیر موفقیت باید از آن برخوردار باشیم. کسانی که چنین مهارتی داشته باشند می‌توانند مسئله را به خوبی تعریف کنند، علل و عوامل آن را ریشه‌یابی کنند و سپس راهکارهای موجود برای غلبه بر این مسئله را شناسایی، اولویت‌بندی و انتخاب کنند و در نهایت یک یا چند مورد از راهکارها یا راه حل‌ها را به کار ببندند. در صورتی که شما هم تمایل دارید این مهارت را در وجود خود تقویت کنید و مسائل زندگی و کسب و کار خود را به بهترین شکل ممکن حل کنید، تا پایان این مقاله با ما همراه شوید.

مهارت حل مسئله (Problem Solving) چیست؟

گاهی مواقع یک سازمان یا یک کسب و کار، یک هدف برای خودش تعیین می‌کند. به عنوان مثال فرض کنید که کسب و کاری دارید و می‌خواهید امسال فروش خود را دو برابر کنید. اکنون شما با یک مسئله روبرو هستید که باید بتوانید آن را حل کنید تا فروش شما در سال آینده دو برابر شود و قطعاً به درآمد بیشتری برسید. مسئله کنونی شما این است که «چگونه فروش خودتان را دو برابر می‌کنید؟ باید از چه روش‌ها و راهکارهایی برای حل این مسئله کمک بگیرید؟ برای دو برابر کردن فروش با چه موانعی روبرو خواهید شد؟»

اینجا است که مهارت حل مسئله، اهمیت پیدا می‌کند؛ زیرا وقتی شما این قدرت و توانایی را دارید که مسئله پیش روی خودتان را حل و فصل کنید، مطمئن باشید که کسب و کار و سازمان خود را بهبود می‌بخشید و به یک جایگاه بهتر می‌رسانید. در ادامه به تعریف این مهارت می‌پردازیم:

مهارت حل مسئله، توانایی استفاده از منطق و تخیل برای درک درست یک مسئله و ارائه یک راهکار درست، راهگشا و هوشمندانه برای حل آن مسئله است.  یکی از تعاریف دیگری که برای مهارت حل مسئله عنوان می‌شود، «فرایند حل کردن هر نوع مسئله‌ یا مشکلی» است.

فرایند و مراحل اصلی حل مسئله

تا به اینجای کار مهارت حل مسئله را تعریف کردیم. نکته‌ای که باید به آن توجه ویژه و مخصوص داشته باشیم این است که حل کردن مسئله، یک مهارت است؛ یعنی هر کسی توانایی آموختن آن را دارد و اصلاً نمی‌توان آن را ذاتی یا ارثی دانست، بلکه کاملاً اکتسابی است. کسی که می‌خواهد یک مسئله را حل کند، باید گام‌ها و مراحل زیر را یکی پس از دیگری با دقت پشت سر بگذارد:

گام اول: تعریف مسئله

تعریف مسئله به این معنی است که شما دارید وضعیت موجود را شناسایی می‌کنید تا ببینید که این وضعیت چه خصوصیاتی دارد. تعریف مسئله واقعاً کار راحتی نیست. کسی که می‌خواهد یک مسئله را به درستی شناسایی کند، باید تلاش کند که دچار تعصب و سوگیری نشود تا بتواند بهترین تصمیم ممکن را بگیرد.

در این مرحله باید خوب فکر کنید تا مسئله اصلی پیدا شود. به عنوان مثال فرض کنید که شما می‌خواهید فروش خود را دو برابر کنید. باید ببینید که دو برابر شدن فروش شما به چه عواملی وابسته است. سپس آن عوامل را بررسی کنید و موانع را از جلوی پای سازمان یکی پس از دیگری بردارید، برنامه‌ریزی‌های لازم را انجام دهید، منابع انسانی مورد نیاز را استخدام کنید تا در پایان بتوانید مسئله را به بهترین شکل ممکن حل کنید. در ادامه به یک سری از کارهایی که باید در این مرحله انجام دهید اشاره شده است:

  • حقایق و اطلاعات مهم را از نظرات و دیدگاه‌های شخصی افراد جدا کنید.
  • دلایل و عوامل اصلی و زیربنایی این مسئله را مشخص کنید.
  • با افراد متخصص مشورت کنید تا بتوانید اطلاعات بیشتری در مورد مسئله پیدا کنید.
  • مسئله‌ای که وجود دارد را به صورت مشخص و معین بیان کنید.
  • بررسی کنید و ببینید که چه استاندارد یا انتظاری نقض شده است.
  • مشخص کنید مسئله‌ای که دارید روی آن بحث می‌کنید، در کدام فرایند قرار دارد.
  • از حل مسئله بدون اطلاعات، آمار و ارقام اساسی جلوگیری کنید.

گام دوم: ارائه راهکارهای مختلف برای حل مسئله

در این مرحله باید تلاش کنیم که با افراد متخصص مشورت کنیم و ببینیم که چه راهکارها و راه حل‌هایی برای حل مسئله ما وجود دارد. به عنوان مثال اگر می‌خواهید فروش سازمان خود را دو برابر کنید، هم باید با افراد واحد فروش مشورت کنید و از آن‌ها راهکار بخواهید و هم از یک مشاور حرفه‌ای کارکشته و حرفه‌ای کمک بگیرید و از او بخواهید که راهکارهای مورد نظر خودش را ارائه دهد.

یکی از روش‌هایی که به شما کمک می‌کند، به راهکارهای مختلف دست پیدا کنید، روش طوفان فکری است. در این مرحله افراد را دور هم جمع می‌کنید، مسئله را مطرح می‌کنید، سپس راهکارها و ایده‌های آن‌ها را یادداشت می‌کنید و در نهایت بهترین راهکار را انتخاب می‌کنید. در ادامه به یک سری از کارهایی که در این گام به شما کمک می‌کند اشاره شده است:

  • در این مرحله به هیچ وجه نباید راه حل‌های موجود را ارزیابی کنید. تنها کاری که باید در این مرحله انجام دهید این است که راهکارهایی که به ذهنتان می‌رسد را یادداشت کنید.
  • از تمامی افرادی که به نوعی با مسئله درگیر هستند، نظرخواهی کنید؛ زیرا گاهی همان افرادی که به آن‌ها توجهی ندارید نظراتی می‌دهند که واقعاً راهگشا، مفید و سازنده است.
  • راهکارهایی که افراد ارائه می‌دهند را بررسی کنید و آن مواردی که با اهداف سازمانی هماهنگی و سازگاری دارد را انتخاب کنید.
  • بعد از آنکه راهکارها و راه حل‌ها ارائه شد، مشخص کنید که کدام راه حل کوتاه‌مدت و کدام راه حل بلندمدت است. فرض کنید یک شرکت می‌خواهد محصول جدیدی تولید کند و برای این کار به یک دستگاه 10 میلیارد تومانی نیاز دارد. شرکت در حال حاضر نمی‌تواند چنین بودجه‌ای فراهم کند. بنابراین شرکت از یک دستگاه با کیفیت پایین‌تر و دوام کمتر کمک می‌گیرد که 1 میلیارد تومان هزینه دارد. این راهکار، کوتاه‌مدت است و وقتی بودجه لازم فراهم شد، سریع آن دستگاه 10 میلیاردی تهیه می‌شود.
  • سعی کنید چند روز قبل از برگزاری جلسه طوفان فکری، مسئله را با افراد حاضر در جلسه در میان بگذارید تا آن‌ها بتوانند روی مسئله فکر کنند و تحقیقات لازم را انجام دهند تا بتوانند با ذهنی کاملاً آماده در جلسه حاضر شوند و بهترین کارایی را در نشست بارش فکری داشته باشند.

گام سوم: ارزیابی راهکارهای موجود و انتخاب یکی از موارد

در این گام تمام راهکارهای موجود مشخص شده است؛ چون شما جلسه بارش فکری را در سازمان خود برگزار کرده و از طرفی با متخصصان مشورت کرده‌اید. بنابراین در این گام دیگر فقط باید تمرکز خودتان را روی انتخاب بهترین راهکار بگذارید. می‌توانید یک بار دیگر یک جلسه بارش فکری برگزار کنید و روی راهکارهای جلسه قبل و راهکارهای حاصل از مشورت با متخصصان بحث و گفتگو کنید و در نهایت پس از ارزیابی یکی از راهکارها را انتخاب کنید. در ادامه به یک سری از کارهایی که باید در این گام انجام دهید اشاره شده است:

  • راهکارهایی را ارزیابی کنید که به صورت منطقی و عقلانی با هدفی که پیش رو دارید، سازگاری داشته باشد. بحث کردن روی راهکارهای غیرمرتبط فقط وقت شما را می‌گیرد و توان و کارایی ذهنی شما را کاهش می‌دهد.
  • توجه داشته باشید که ایده‌ها و نظرهای مطرح‌شده را بدون تعصب و سوگیری بررسی کنید. گاهی مواقع راهکارهای بسیار خوبی در جلسات بارش فکری ارائه می‌شود ولی تعصب مدیران باعث می‌شود که آن راهکارها اجرایی نشود.
  • یکی دیگر از کارهایی که می‌توانید انجام دهید این است که راهکارهای خود را رتبه بندی کنید. به عنوان مثال راهکارها را به صورت راه حل شماره 1، شماره 2، شماره 3 و … شناسایی کنید. شما در این مرحله، راه حل شماره 1 را اجرا می‌کنید، اگر جواب نداد سراغ راه حل‌های بعدی می‌روید.

گام چهارم: اجرایی کردن راه حل انتخابی

در گام قبلی سعی کردیم پس از کلی بحث و گفتگو یک راه حل برای مسئله‌ای که داریم انتخاب کنیم. اکنون بخش قابل توجهی از فرایند حل مسأله به پایان رسیده و نوبت آن است که راهکاری که به آن رسیده بودیم را اجرا کنیم. اجرای راه حل به زبان آسان است ولی شیوه و زمان اجرا اهمیت بالایی دارد.

بعد از اینکه راه حل انتخاب شد، باید برای اجرای آن برنامه‌ریزی کنید و همه چیز را طبق برنامه جلو ببرید. نظم در اجرا باعث می‌شود که بتوانید همه اتفاقاتی که حین اجرای راه حل میفتد را درک کنید تا اگر این راه حل به نتیجه نرسید، بتوانید دلایل نتیجه ندادن را متوجه شوید.

گام پنجم: بازخورد گرفتن و بررسی راه حل اجراشده

گام نهایی در فرایند حل مسئله این است که ببینید راهکاری که آن را اجرا کرده‌اید، تا چه اندازه مفید و کارآمد بوده است. می‌توانید از متخصصان و اعضای سازمان خودتان در این زمینه مشورت بگیرید تا متوجه شوید که این راهکار مفید بوده یا کارایی مورد انتظار را نداشته است. در صورتی که راه حل اجراشده، کارایی داشته و موثر بوده که به اجرای آن ادامه دهید؛ چون مسئله را برای شما حل کرده و شما را به هدفی که داشتید رسانده است ولی اگر می‌بینید که انتظارات را برآورده نکرده می‌توانید دوباره به مرحله انتخاب راه حل برگردید و یکی دیگر از راهکارهای موجود را انتخاب کنید.

در این بخش از مقاله تلاش کردیم در مورد مهارت حل مسئله صحبت کنیم و فرایند حل مسئله را به صورت گام به گام و مرحله به مرحله مورد ارزیابی قرار دهیم. در مرحله بعدی به مهارت‌هایی می‌پردازیم که به شما کمک می‌کند مسائل را خیلی بهتر و کارآمدتر حل کنید.

مهارت های اساسی برای حل مسأله به صورت کاربردی

در صورتی که می‌خواهید مسائل را به صورت کاربردی حل و فصل کنید، باید یک سری مهارت‌ها را در وجود خود پرورش دهید. با پرورش این مهارت‌ها، انعطاف‌پذیری و خلاقیت شما برای حل مسأله بیشتر می‌شود و  می‌توانید بهترین راهکارها را ارائه دهید. در ادامه به چند مورد از مهارت‌های اساسی برای حل مسئله اشاره شده است:

1. خلاقیت

خلاقیت به شما کمک می‌کند که بتوانید مسائل و مشکلات خود را از راه‌های مختلفی حل کنید. اگر خلاقیت داشته باشید، دیگر بن بست برای شما بی‌معنا خواهد شد.

2. کار تیمی

کار تیمی یکی دیگر از مهارت‌هایی است که در حل مسئله به شما کمک می‌کند؛ چون می‌توانید برای حل مشکلات خود از توانمندی‌ها و ظرفیت‌های دیگران استفاده کنید.

3. مهارت تحقیق و پژوهش

مهارت تحقیق و پژوهش خیلی مهم است؛ زیرا با این مهارت می‌توانید شرکت‌ها و کسب و کارهایی را پیدا کنید که قبلاً با مشکل کنونی شما روبرو شده و آن را حل کرده‌اند. همچنین از طریق تحقیق و پژوهش می‌توانید مشکلات و مسائل را خیلی بهتر بشناسید و درک کنید.

4. هوش هیجانی و عاطفی

هوش هیجانی یکی از مهارت‌های بسیار مهمی است که به شما کمک می‌کند احساسات و هیجان‌های خود را درک، کنترل و مدیریت کنید. وقتی بتوانید هیجان‌های خود را کنترل کنید، دچار تعصب نمی‌شوید و در نتیجه می‌توانید خیلی راحت مشکلات خود را حل کنید.

5. مهارت تصمیم گیری

یکی دیگر از مهارت‌هایی که در حل سریع مسائل به شما کمک می‌کند، مهارت تصمیم گیری است؛ زیرا وقتی راه حل‌های مختلف به ذهنتان می‌رسد، باید بهترین راهکار را انتخاب و در نهایت آن را اجرا کنید. اگر مهارت تصمیم گیری شما قابل قبول نباشد، قطعاً نمی‌توانید بهترین انتخاب ممکن را داشته باشید. پس اگر می‌خواهید مشکلات را حل کنید، باید مهارت تصمیم گیری را در خود تقویت کنید.

مهارت حل مسئله خود را تقویت کنید

مهارت حل مسئله یکی از مهم‌ترین و ضروری‌ترین مهارت‌هایی است که برای رسیدن به موفقیت به آن نیاز دارید؛ زیرا موفقیت شما به مسائلی بستگی دارد که یکی پس از دیگری حل می‌کنید. هر چه مسائلی که حل می‌کنید، دشوارتر باشد قطعاً میزان موفقیت شما هم بیشتر می‌شود. بنابراین با توجه به اهمیت حل مسائل می‌توان به جرات گفت که مهارت حل مسائل جزو یکی از مهم‌ترین مهارت‌ها به شمار می‌‌آید.

آیا این مقاله برای شما مفید بود؟ شما از چه روش‌هایی برای حل مسائل خود در حوزه کسب و کار یا زندگی شخصی استفاده می‌کنید؟ به نظر شما کارآمدترین روش برای حل مسئله چیست؟ لطفاً نظرها و پیشنهادها خود را با ما و سایر همراهان در زیر همین پست به اشتراک بگذارید.

تلویزیون دیجیتال چه مزایایی دارد؟

تلویزیون دیجیتال چه مزایایی دارد؟

آیا تا به حال فکر کرده اید چند بار مجبور شده اید آنتن خود را تنظیم کنید، مدام از بالای پشت بام فریاد بزنید «درست شد؟»، «سایه ندارد؟» و… یا اینکه چند بار تصویر برفکی را مشاهده کرده اید و یک فیلم سینمایی یا مسابقه ورزشی مورد علاقه تان را با حداقل کیفیت تماشا کرده اید؟ یا اینکه شده است که با خود فکر کنید کاش یک شبکه ویژه فیلم سینمایی داشتیم؟ یا اینکه اگر تلویزیون LCD، پلاسما یا LED دارید و به دلیل کیفیت پایین نمایش شبکه های تلویزیونی موجود روی آن از هزینه ای که کرده اید، پشیمان شوید یا به شما توصیه شده است که برای داشتن کیفیت بهتر روی این تلویزیون ها از ماهواره استفاده کنید؟ سیستم جدید دیجیتال این مسایل را حل می کند. به طور خلاصه ویژگی های این سیستم عبارت است از:

dtv
dtv

الف) امکان ارائه تعداد شبکه های بیشتر: در سیستم آنالوگ تعداد 15 شبکه تلویزیونی قابل پخش است. در حالی که در سیستم دیجیتال اين تعداد بسيار بيشتر مي باشد.

ب) کیفیت صدا و تصویر بالاتر نسبت به آنالوگ
ج) امکان ارائه اطلاعات اضافی کنار تصویر
د) راهنمای الکترونیکی برنامه ها
ه) رادیو همراه با تلویزیون
و) ارائه خدمات ویژه براي نابینایان و ناشنوایان

معرفی تلویزیون دیجیتال:  

در تلویزیون دیجیتال، تصاویر تلویزیونی به شکل بیت های داده ( صفر و یک) در آمده و از طریق تجهیزات دیجیتال ارسال می گردد. برای اینکه این تصاویر به شکل قابل نمایش روی تلویزیون منازل شما در بیاید، لازم است یک دستگاه مبدل نظیر رسیور ماهواره در کنار تلویزیون اضافه شود تا سیگنال های دیجیتال را دریافت کرده و آنها را به دستگاه تلویزیون منتقل نماید. اصطلاحاً به این دستگاه، گیرنده سیگنال دیجیتال، مبدل یا ست تاپ باکس  (Set Top Box)گفته می شود.

چگونه می توان تلویزیون دیجیتال دریافت کرد؟

دريافت ديجيتال بسيار ساده است، شما مي توانید با وصل کردن يک مبدل ديجيتال یا ست تاپ باکس به تلويزيون به سادگي از دريافت ديجيتال بهره برید؛ به عبارتی دیگر در صورتی که آنتن موجود شما مناسب باشد، با اضافه شدن یک مبدل بين آنتن و تلويزيون می توان گفت تجهیزات لازم برای دریافت دیجیتال را دارید.

نکاتی در مورد گذر از آنالوگ به دیجیتال در آلمان:

برلین آلمان، اولین منطقه در دنیاست که سیگنال آنالوگش را در آگوست 2003، خاموش کرد. خاموشی آنالوگ در فوریه 2002، برای اولین بار اعلام شد و در اکتبر 2002 ارتباطات مردمی جهت اطلاع رسانی برای خاموشی آنالوگ شروع شد. به دلیل اینکه سرویس های آنالوگ، به تدریج بین فوریه و آگوست 2003 خاموش شدند، دریافت سیگنال آنالوگ مردم به طور کلی مختل نشد و این خاموشی تدریجی، امکان معرفی سیگنال دیجیتال را تا قبل از خاموشی کامل ایجاد می کرد.

ويرايش سند: مرتضي طالب پور

درباره شبكه هاي خصوصي مجازي

درباره شبكه هاي خصوصي مجازي
Virtual Private Network

مقدمه
برقرار كردن امنيت براي يك شبكه، درون يك ساختمان كار ساده اي است. اما هنگامي كه بخواهيم از نقاط دور روي داده هاي مشترك كار كنيم؛ ايمني به مشكل بزرگي تبديل مي شود. در اين بخش به اصول و ساختمان يك VPN براي سرويس گيرنده هاي ويندوز و لينوكس مي پردازيم.

اصول VPN
فرستادن حجم زيادي از داده از يك كامپيوتر به كامپيوتر ديگر مثلا در به هنگام رساني بانك اطلاعاتي يك مشكل شناخته شده و قديمي است. انجام اين كار از طريق Email به دليل محدوديت گنجايش سرويس دهنده Mail نشدني است. استفاده از FTP هم به سرويس دهنده مربوطه و همچنين ذخيره سازي موقت روي فضاي اينترنت نياز دارد كه اصلا قابل اطمينان نيست.

Which VPN Protocol to Use
Which VPN Protocol to Use

يكي از راه حل هاي اتصال مستقيم به كامپيوتر مقصد به كمك مودم است كه در اينجا هم علاوه بر مودم، پيكربندي كامپيوتر به عنوان سرويس دهنده RAS لازم خواهد بود. از اين گذشته، هزينه ارتباط تلفني راه دور براي مودم هم قابل تامل است. اما اگر دو كامپيوتر در دو جاي مختلف به اينترنت متصل باشند مي توان از طريق سرويس به اشتراك گذاري فايل در ويندوز به سادگي فايل ها را رد و بدل كرد. در اين حالت، كاربران مي توانند به هارد ديسك كامپيوترهاي ديگر همچون هارد ديسك كامپيوتر خود دسترسي داشته باشند. به اين ترتيب بسياري از راه هاي خرابكاري براي نفوذ كنندگان بسته مي شود.  

شبكه هاي شخصي مجاري يا VPN ها اين گونه مشكلات را حل مي كند. VPN به كمك رمزگذاري روي داده ها، يك شبكه كوچك مي سازد و تنها كسي كه آدرس هاي لازم و رمز عبور را در اختيار داشته باشد؛ مي تواند به اين شبكه وارد شود. مديران شبكه اي كه بيش از اندازه وسواس داشته و محتاط هستند مي توانند VPN را حتي روي شبكه محلي هم پياده كنند. اگرچه نفوذ كنندگان مي توانند به كمك برنامه هاي Packet Sniffer جريان داده ها را دنبال كنند اما بدون داشتن كليد رمز نمي توانند آنها را بخوانند.  

VPN چيست؟ (قسمت اول)

VPN دو كامپيوتر يا دو شبكه را به كمك يك شبكه ديگر كه به عنوان مسير انتقال به كار مي گيرد به هم متصل مي كند. براي نمونه مي توان به دو كامپيوتر يكي در تهران و ديگري در مشهد كه در فضاي اينترنت به يك شبكه وصل شده اند؛ اشاره كرد. VPN از نگاه كاربر كاملا مانند يك شبكه محلي به نظر مي رسد. براي پياده سازي چنين چيزي، VPN به هر كاربر يك ارتباط IP مجازي مي دهد. داده هايي كه روي اين ارتباط، آمد و شد دارند را سرويس گيرنده نخست به رمز در آورده و در قالب بسته ها بسته بندي كرده و به سوي سرويس دهنده VPN مي فرستد. اگر بستر اين انتقال اينترنت باشد بسته ها همان بسته هاي IP خواهند بود. سرويس گيرنده VPN بسته ها را پس از دريافت رمز گشايي كرده و پردازش لازم را روي آن انجام مي دهد. روشي كه شرح داده شد را اغلب Tunneling يا تونل زني مي نامند چون داده ها براي رسيدن به كامپيوتر مقصد از چيزي مانند تونل مي گذرند. براي پياده سازي VPN راه هاي گوناگوني وجود دارد كه پر كاربرد ترين آنها عبارت است از:

Point to point Tunneling protocol يا PPTP
Point to point Tunneling protocol يا PPTP

الف) Point to point Tunneling protocol يا PPTP كه براي انتقال NetBEUI روي يك شبكه بر پايه IP مناسب است.
ب) Layer 2 Tunneling protocol يا L2TP كه براي انتقال IP ، IPX يا NetBEUI روي هر رسانه دلخواه كه توان انتقال Datagram هاي نقطه به نقطه (Point to point) را داشته باشد مناسب است. براي نمونه مي توان به IP ، X.25 ، Frame Relay يا ATM اشاره كرد.
ج) IP Security protocol يا Ipsec كه براي انتقال داده هاي IP روي يك شبكه بر پايه IP مناسب است.

pptp-vs-l2tp
pptp-vs-l2tp

پروتكل هاي درون تونل
Tunneling را مي توان روي دو لايه از لايه هاي OSI پياده كرد. PPTP و L2TP از لايه دو، يعني پيوند داده استفاده كرده و داده ها را در قالب Frame هاي پروتكل نقطه به نقطه (PPP) بسته بندي مي كنند. در اين حالت مي توان از ويژگي هاي PPP همچون تعيين اعتبار كاربر، تخصيص آدرس پويا (مانند DHCP)، فشرده سازي داده ها يا رمزگذاري داده ها بهره برد.

با توجه به اهميت ايمني انتقال داده ها در VPN، در اين ميان تعيين اعتبار كاربر نقش بسيار مهمي دارد. براي اين كار معمولا از CHAP استفاده مي شود كه مشخصات كاربر را در اين حالت رمز گذاري شده جابجا مي كند. Call back هم دسترسي به سطح بعدي ايمني را ممكن مي سازد. در اين روش پس از تعيين اعتبار موفقيت آميز، ارتباط قطع مي شود. سپس سرويس دهنده براي برقرار كردن ارتباط جهت انتقال داده ها شماره گيري مي كند. هنگام انتقال داده ها، Packet هاي IP، IPX يا NetBEUI در قالب Frame هاي PPP بسته بندي شده و فرستاده مي شوند. PPTP هم Frame هاي PPP را پيش از ارسال روي شبكه بر پايه IP به سوي كامپيوتر مقصد، در قالب Packet هاي IP بسته بندي مي كند. اين پروتكل در سال 1996 از سوي شركت هايي چون مايكروسافت، Ascend ، 3 com و Robotics US پايه گذاري شد. محدوديت PPTP در كار تنها روي شبكه هاي IP باعث ظهور ايده اي در سال 1998 شد. L2TP روي X.25، Frame Relay يا ATM هم كار مي كند. برتري L2TP در برابر PPTP اين است كه به طور مستقيم روي رسانه هاي گوناگون WAN قابل انتقال است.  

VPN Ipsec فقط براي اينترنت
Ipsec برخلاف PPTPو L2TP روي لايه شبكه يعني لايه سوم كار مي كند. اين پروتكل داده هايي كه بايد فرستاده شود را همراه با همه اطلاعات جانبي مانند گيرنده و پيغام هاي وضعيت، رمزگذاري كرده و به آن يك IP Header معمولي اضافه كرده و به آن سوي تونل مي فرستد.

اینترنت امن
اینترنت امن

كامپيوتري كه در آن سو قرار دارد IP Header را جدا، داده ها را رمزگشايي كرده و آن را به كامپيوتر مقصد مي فرستد.  Ipsec را مي توان با دو شيوه Tunneling پيكر بندي كرد. در اين شيوه انتخاب اختياري تونل، سرويس گيرنده نخست يك ارتباط معمولي با اينترنت برقرار مي كند و سپس از اين مسير براي ايجاد اتصال مجازي به كامپيوتر مقصد استفاده مي كند. براي اين منظور، بايد روي كامپيوتر سرويس گيرنده پروتكل تونل نصب شده باشد. معمولا كاربر اينترنت است كه به اينترنت وصل مي شود. اما كامپيوترهاي درون LAN هم مي توانند يك ارتباط VPN برقرار كنند. از آنجا كه ارتباط IP از پيش موجود است تنها برقرار كردن ارتباط VPN كافي است. در شيوه تونل اجباري، سرويس گيرنده نبايد تونل را ايجاد كند بلكه اين كار به عهده فراهم ساز (Service Provider) است. سرويس گيرنده تنها بايد به ISP وصل شود. تونل به طور خودكار از فراهم ساز تا ايستگاه مقصد وجود دارد. البته براي اين كار بايد همانگي هاي لازم با ISP انجام بگيرد.

ويژگي هاي امنيتي در IPsec
Ipsec از طريق Authentication Header) AH) مطمئن مي شود كه Packet هاي دريافتي از سوي فرستنده واقعي (و نه از سوي يك نفوذ كننده كه قصد رخنه دارد) رسيده و محتوياتشان تغيير نكرده است. AH اطلاعات مربوط به تعيين اعتبار و يك شماره توالي (Seguence Number) در خود دارد تا از حملات Replay جلوگيري كند. اما AH رمزگذاري نمي شود. رمزگذاري از طريق Encapsulation Security Header يا ESH انجام مي گيرد. در اين شيوه داده هاي اصلي رمزگذاري شده و VPN اطلاعاتي را از طريق ESH ارسال مي كند.  

ESH همچنين كاركردهايي براي تعيين اعتبار و خطايابي دارد. به اين ترتيب ديگر به AH نيازي نيست. براي رمزگذاري و تعيين اعتبار روش مشخص و ثابتي وجود ندارد اما با اين همه، IETF براي حفظ سازگاري ميان محصولات مختلف، الگوريتم هاي اجباري براي پياده سازي Ipsec تدارك ديده است. براي نمونه مي توان به MD5، DES ياSecure Hash Algorithm اشاره كرد. مهمترين استانداردها و روش هايي كه در Ipsec به كار مي روند عبارت است از:

• Diffie – Hellman براي مبادله كليدها ميان ايستگاه هاي دو سر ارتباط.  
• رمز گذاري Public Key براي ثبت و اطمينان از كليدهاي مبادله شده و همچنين اطمينان از هويت ايستگاه هاي سهيم در ارتباط.  
• الگوريتم هاي رمزگذاري مانند DES براي اطمينان از درستي داده هاي انتقالي.  
• الگوريتم هاي در هم ريزي (Hash) براي تعيين اعتبار تك تك Packet ها.  
• امضاهاي ديجيتال براي تعيين اعتبارهاي ديجيتالي.  

Ipsec بدون تونل
Ipsec در مقايسه با ديگر روش ها يك برتري ديگر هم دارد و آن اين است كه مي تواند همچون يك پروتكل انتقال معمولي به كار برود. در اين حالت برخلاف حالت Tunneling همه IP packet رمزگذاري و دوباره بسته بندي نمي شود و به جاي آن، تنها داده هاي اصلي رمزگذاري مي شوند و Header همراه با آدرس هاي فرستنده و گيرنده باقي مي ماند. اين باعث مي شود كه داده هاي سرباز ( Overhead) كمتري جابجا شوند و بخشي از پهناي باند آزاد شود. اما روشن است كه در اين وضعيت، خرابكاران مي توانند به مبدا و مقصد داده ها پي ببرند. از آنجا كه در مدل OSI داده ها از لايه 3 به بالا رمزگذاري مي شوند خرابكاران متوجه نمي شوند كه اين داده ها به ارتباط با سرويس دهنده Mail مربوط مي شود يا به چيز ديگر.

جريان يك ارتباط Ipsec
بيش از آنكه دو كامپيوتر بتوانند از طريق Ipsec داده ها را ميان خود جابجا كنند بايد يكسري كارها انجام شوند:  
1) نخست بايد ايمني برقرار شود. براي اين منظور، كامپيوترها براي يكديگر مشخص مي كنند كه آيا رمز گذاري، تعيين اعتبار و تشخيص خطا و يا هر سه آنها، انجام بگيرد يا خير؟
2) سپس الگوريتم را مشخص مي كنند، مثلا” DEC براي رمزگذاري و MD5 براي خطايابي.
3) در گام بعدي، كليدها را ميان خود مبادله مي كنند.

Ipsec براي حفظ ايمني ارتباط از Security Association) SA) استفاده مي كند. SA چگونگي ارتباط ميان دو يا چند ايستگاه و سرويس هاي ايمني را مشخص مي كند. SA ها از سوي) SPI  (Security parameter Index شناسايي مي شوند. SPI از يك عدد تصادفي و آدرس مقصد تشكيل مي شود. اين به آن معني است كه همواره ميان دو كامپيوتر دو SPI وجود دارد: يكي براي ارتباط A و B و يكي براي ارتباط B به A.

اگر يكي از كامپيوترها بخواهد در حالت محافظت شده داده ها را منتقل كند نخست شيوه رمزگذاري مورد توافق با كامپيوتر ديگر را بررسي كرده و آن شيوه را روي داده ها اعمال مي كند. سپس SPI را در Header نوشته و Packet را به سوي مقصد مي فرستد.

مديريت كليدهاي رمز در Ipsec
اگرچه Ipsec فرض را بر اين مي گذارد كه توافقي براي ايمني داده ها وجود دارد اما خودش براي ايجاد اين توافق نمي تواند كاري انجام بدهد. Ipsec در اين كار به(Internet Key Exchange) IKE  تكيه مي كند كه كاركردي همچونIKMP Key Management Protocol)) دارد. براي ايجاد SA هر دو كامپيوتر بايد نخست تعيين اعتبار شوند. در حال حاضر براي اين كار از راه هاي زير استفاده مي شود:

1) Pre shared keys: روي هر دو كامپيوتر يك كليد نصب مي شود كه IKE از روي آن يك عدد Hash ساخته و آن را به سوي كامپيوتر مقصد مي فرستد. اگر هر دو كامپيوتر بتوانند اين عدد را بسازند پس هر دو اين كليد دارند و به اين ترتيب تعيين هويت انجام مي گيرد.

2) رمز گذاري Public Key: هر كامپيوتر يك عدد تصادفي ساخته و پس از رمزگذاري آن با كليد عمومي كامپيوتر مقابل، آن را به كامپيوتر مقابل مي فرستد. اگر كامپيوتر مقابل بتواند با كليد شخصي خود اين عدد را رمزگشايي كرده و باز پس بفرستد براي ارتباط مجاز است. در حال حاضر تنها از روش RSA براي اين كار پيشنهاد مي شود.

3) امضاء ديجيتال: در اين شيوه، هر كامپيوتر يك رشته داده را علامت گذاري (امضاء) كرده و به كامپيوتر مقصد مي فرستد. در حال حاضر براي اين كار از روش هاي RSA و DSS (Digital Singature Standard) استفاده مي شود. براي امنيت بخشيدن به تبادل داده ها بايد هر دو سر ارتباط، نخست بر سر يك يك كليد به توافق برسند كه براي تبادل داده ها به كار مي رود. براي اين منظور مي توان همان كليد به دست آمده از طريق Diffie Hellman را به كار برد كه سريعتر است يا يك كليد ديگر ساخت كه مطمئن تر است.

VPN چيست؟ (بخش دوم)

VPN با ويندوز
استفاده از اينترنت به عنوان بستر انتقال داده ها هر روز گسترش بيشتري پيدا مي كند و باعث مي شود تا مراجعه به سرويس دهندگان وب و سرويس هاي Email هر روز بيشتر شود. با كمي كار مي توان حتي دو كامپيوتر را كه در دو قاره مختلف قرار دارند به هم مرتبط كرد. پس از برقراري اين ارتباط،‌ هر كامپيوتر، كامپيوتر ديگر را طوري مي بيند كه گويا در شبكه محلي خودش قرار دارد. از اين رهگذر ديگر نيازي به ارسال داده ها از طريق سرويس هايي مانند Email نخواهند بود. تنها اشكال اين كار اين است كه در صورت عدم استفاده از كاركردهاي امنيتي مناسب،‌ كامپيوترها كاملا در اختيار خرابكارن قرار مي گيرند. VPN ها مجموعه اي از سرويس هاي امنيتي را در برابر اين عمليات، فراهم مي كنند. در بخش قبلي با چگونگي كار VPN ها آشنا شديد و در اينجا به شما نشان مي دهيم كه چگونه مي توان در ويندوز يك VPN شخصي راه انداخت. براي اين كار به نرم افزار خاصي نياز نيست؛ چون مايكروسافت همه چيزهاي لازم را در سيستم عامل گنجانده يا در پايگاه اينترنتي خود به رايگان در اختيار همه گذاشته است.

پيش نيازها
براي اينكه دو كامپيوتر بر پايه ويندوز بتواند از طريق VPN به هم مرتبط شوند دست كم يكي از آنها بايد به ويندوز NT يا 2000 كار كند تا نقش سرويس دهنده VPN را به عهده بگيرد. ويندوزهاي 9X يا Me تنها مي توانند سرويس گيرنده VPN باشند. سرويس دهنده VPN بايد يك IP ثابت داشته باشد. روشن است كه هر دو كامپيوتر بايد به اينترنت متصل باشند. فرقي نمي كند كه اين اتصال از طريق خط تلفن و مودم باشد يا شبكه محلي. IP در سرويس دهنده VPN بايد مجاز (Valid) باشد تا سرويس گيرنده بتواند مستقيما آن را ببيند. در شبكه هاي محلي كه اغلب از IP هاي شخصي (192.168.x.x) استفاده مي شود؛ VPN را بايد روي شبكه ايجاد كرد تا ايمني ارتباط بين ميان كامپيوترها تامين شود. اگر سرويس گيرنده VPN با ويندوز 95 كار مي كند نخست بايد up Networking Upgrade 1.3 Dial را از سايت مايكروسافت دانلود كرده و نصب كنيد. اين مجموعه برنامه راه اندازهاي لازم براي VPN را در خود دارد. البته مايكروسافت پس ازNetworking Upgrade 1.3 Dial up نگارش هاي تازه تري نيز عرضه كرده كه بنابر گفته خودش ايمني و سرعت ارتباط VPN را بهبود بخشيده است.

نصب سرويس دهنده VPN
روي كامپيوتر بر پايه ويندوز NT نخست بايد در بخش تنظيمات شبكه، راه انداز Point to Point Tunneling را نصب كنيد. هنگام اين كار، شمار ارتباط هاي همزمان VPN پرسيده مي شود. در سرويس دهنده هاي NT اين عدد مي تواند حداكثر 256 باشد. در ايستگاه كاري NT،‌ اين عدد بايد 1 باشد چون اين سيستم عامل تنها اجازه يك ارتباط RAS را مي دهد. از آنجا كه ارتباط VPN در قالب Remote Access برقرار مي شود ويندوز NT به طور خودكار پنجره پيكربندي RAS را باز مي كند. اگر RAS هنوز نصب نشده باشد ويندوز NT آن را نصب مي كند. هنگام پيكربندي بايد VPN Adapter را به پورت هاي شماره گيري اضافه كنيد. اگر مي خواهيد كه چند ارتباط VPN داشته باشيد بايد اين كار را براي هر يك از VPN Adapter ها انجام دهيد.

پيكربندي سرويس دهنده RAS
اكنون بايد VPN Adapter را به گونه اي پيكربندي كنيد كه ارتباطات به سمت درون (Incoming) را اجازه بدهد. نخست بايد پروتكل هاي مجاز براي اين ارتباط را مشخص كنيد. همچنين بايد شيوه رمزگذاري را تعيين كرده و بگوييد كه آيا سرويس دهنده تنها اجازه دسترسي به كامپيوترهاي موجود در شبكه كامپيوتر ويندوز NT را دارد؟ در اين وضيعت، سرويس دهنده VPN مي تواند كار مسير يابي را هم انجام دهد. براي بالاتر بردن ايمني ارتباط، مي توانيد NetBEUI را فعال كرده و از طريق آن به كامپيوترهاي دور اجازه دسترسي به شبكه خود را بدهيد. سرويس گيرنده، شبكه و سرويس هاي اينترنتي مربوط به سرويس دهنده VPN را نمي بينيد. براي راه انداختن TCP/IP همراه با VPN چند تنظيم ديگر لازم است. اگر سرويس دهنده DHCP نداريد بايد به طور دستي يك فضاي آدرس (Adress Pool) IP را مشخص كنيد. به خاطر داشته باشيد كه تنها بايد از IP هاي شخصي (Private) استفاده كنيد. اين فضاي آدرس بايد دست كم، دو آدرس را داشته باشد، ‌يكي براي سرويس دهنده VPN و ديگري براي سرويس گيرنده VPN. هر كاربر بايد براي دسترسي به سرويس دهنده از طريق VPN مجوز داشته باشد. براي اين منظور بايد در User Manager در بخش Dialing اجازه دسترسي از دور را بدهيد. به عنوان آخرين كار، Remote Access Server را اجرا كنيد تا ارتباط VPN بتواند ايجاد شود.

نصب سرويس گيرنده VPN روي ويندوز NT
نصب سرويس گيرنده VPN روي ويندوز NT، شبيه راه اندازي سرويس دهنده VPN است. بنابراين نخست بايد 4 مرحله گفته شده براي راه اندازي سرويس دهنده VPN را انجام بدهيد. يعني:

1) نصب PPTP
2) تعيين شمار ارتباط ها
3) اضافه كردن VPN به عنوان دستگاه شماره گيري
4) پيكربندي VPN Adapter در RAS، تنها تفاوت در پيكر بندي VPN Adapter آن است كه بايد به جاي ارتباط هاي به سمت درون، به ارتباط هاي به سمت بيرون (Out going) اجازه بدهيد. سپس تنظيمات را ذخيره كرده و كامپيوتر را مجددا راه اندازي كنيد. در گام بعدي، در بخش Networking يك ارتباط (Connection) تلفني بسازيد. به عنوان دستگاه شماره گير يا همان مودم بايد VPN Adapter را انتخاب كرده و به جاي شماره تلفن تماس، IP مربوط به سرويس دهنده VPN را وارد كنيد. در اينجا پيكربندي سرويس گيرنده VPN روي ويندوز NT به پايان مي رسد و شبكه شخصي مجازي ساخته مي شود.

سرويس گيرنده VPN روي ويندوز 2000
راه اندازي سرويس گيرنده VPN ساده تر و كم زحمت تر از سرويس دهنده آن است. در ويندوز 2000 به بخش مربوط به تنظيمات شبكه رفته يك Connection تازه بسازيد. Assistant در ويندوز 2000، پيكربندي VPN را بسيار ساده كرده است.

گام اول: به طور معمول  Assistantبايد آدرس IP مربوط به سرويس دهنده VPN را داشته باشد. در اينجا بايد همان IP معمولي را وارد كنيد و نه IP مربوط به شبكه VPN را، با اين كار، VPN پيكر بندي شده و ارتباط بر قرار مي شود. براي تعيين صلاحيت، بايد نام كاربري و رمز عبور را وارد كنيد كه اجازه دسترسي از طريق Remote Access را داشته باشيد. ويندوز 2000 بي درنگ ارتباط را برقرار كرده و شبكه مجازي كامل مي شود.

گام دوم: كافي است آدرس IP مربوط به سرويس دهنده VPN را وارد كنيد.

گام سوم: در پايان فقط كافي است خود را معرفي كنيد.

سرويس گيرنده VPN روي ويندوز 9X
نصب سرويس گيرنده VPN روي ويندوزهاي 95، 98 و SE 98 مانند هم مي باشد. نخست بايد پشتيباني از VPN فعال شود. در اينجا بر خلاف ويندوز NT به جاي اضافه كردن پروتكل بايد يك كارت شبكه نصب كنيد. ويندوز 9X همه عناصر لازم را نصب مي كند. به اين ترتيب كار نصب راه اندازها هم كامل مي گردد. در قدم بعدي بايد يك  Connectionاز نوع Dialup Adapter بسازيد. به عنوان دستگاه شماره گير بايد VPN Adapter را معرفي كنيد.

گام اول: نصب VPN Adapter
گام دوم: يك Connection تازه روي VPN Adapter
در ويندوز 9X، سيستم عامل IP مربوط به سرويس دهنده VPN 90 را در خواست مي كند.
گام سوم: آدرس IP مربوط به سرويس دهنده VPN را وارد كنيد. پيكربندي سرويس گيرنده VPN در اينجا پايان يافته و ارتباط مي تواند برقرار شود. تنها كافي است كه نام كاربري و رمز عبور را وارد كنيد. اكنون ويندوز به اينترنت وصل شده و تونل را مي سازد و داده هاي خصوصي مي تواند حركت خود را آغاز كنند.

برنامه هاي كمكي
براي نمونه اگر بخواهيد از دفتر كارتان (سرويس گيرنده VPN) به كامپيوتر خود در خانه (سرويس گيرنده VPN) وصل بشويد با دو مشكل رو به رو خواهيد شد. نخست اينكه كامپيوتري كه در خانه داريد پيوسته به اينترنت متصل نيست و ديگري اينكه سرويس گيرنده VPN به يك آدرس IP نياز دارد. اين IP را هنگامي كه از يك شركت فراهم ساز (ISP) سرويس مي گيريد از پيش نمي دانيد چون به صورت پويا (Dynamic) به شما تخصيص داده مي شود. Online Jack برنامه اي است كه براي هر دو مشكل راه حل دارد.

Online Jack يك برنامه كوچك است كه بايد روي كامپيوتر خانه نصب شود. از دفتر كار خود مي توانيد از طريق سايت Online Jack و با نام كاربري و رمز عبور به كامپيوتر خود در خانه متصل شويد. با اين كار، IP كه شركت فراهم ساز به شما تخصيص داده، مشخص مي شود و از روي آن، سرويس گيرنده VPN پيكربندي شده و كار خود را آغاز مي كند.

ويرايش سند: مرتضي طالب پور

منبع: http://www.iritn.com

تعمیرات کامپیوتر در منزل و محل کار شما

تعمیرات حضوری کامپیوتر رومیزی و لپ تاپ در منزل و محل کار مشتری در سطح شهر اردبیل

تعمیرات تخصصی کامپیوتر و لپ تاپ شامل:

  • تعمیرات آنلاین کامپیوتر از راه دور با نرم افزار Any Desk
  • راه اندازی و نصب درایورهای قطعات کامپیوتر
  • ارسال کارشناس جهت عیب یابی کامپیوتر
  • ارتقای قطعات سیستم برای افزایش سرعت و قدرت کامپیوتر
  • نصب ویندوز و برنامه های جانبی
  • تعویض قطعات کامپیوتر
  • فروش کامپیوتر رومیزی و لپ تاپ
  • ویروس کشی سیستم
  • حل کلیه مشکلات نرم افزاری

سفارش تعمیرات آنلاین

سفارش تعمیر کامپیوتر رومیزی
  • شماره همراه خود را وارد کنید. با این شماره با شما تماس می گیریم
  • لطفاً آدرس خود را دقیق و درست و به طور کامل بنویسید
  • جدا کننده بخش

  • نوع سرویس مورد نیاز خود را وارد کنید
  • این فیلد برای اعتبار سنجی است و باید بدون تغییر باقی بماند .

ساختمان های امروزی در دنیا

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد. لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد.

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد. لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد.